Tori Oso ofwel op z’n Nederlands Huis van Verhalen, is sinds maart 2022, gevestigd in een grote houten keet temidden van een voormalige paardenbak, indertijd behorend bij kinderboerderij Gliphoeve en gelegen achter No Limit, heeft de deuren gesloten. Redenen: om de macht vechtende bestuursleden, onbestrafte diefstal en geldverduistering door bestuursleden, machtsmisbruik en seksuele intimidatie bij vrouwen. De huur van het gebouw wordt door de gemeente betaald: 7.000 euro per maand.

Aan de bouw van de Tori Oso lagen mooie doelstellingen ten gronde. Het zou de hangmannen van Ganzenhoef – langdurige, Surinaamse werklozen maar ook werkende mannen en een enkele vrouw, die voor een praatje langs kwam – vooral in de avonduren een mooie kroeg geven waar je ook kon kaarten en tv kijken. Zo hoefden zij niet alleen thuis of bij een moeder, zus of tante te verblijven. En overdag zouden er, ook voor vrouwen, lezingen zijn en andere culturele activiteiten. Bovendien zouden de mannen overdag ingeschakeld worden om op het winkelcentrum te passen, voorzien van een geel hesje, en dat onder leiding van een winkelier. Tori Oso zorgde er ook voor dat zij in de avond niet langer luid en druk pratend de sfeer van No Limit zouden bepalen. Iedereen gelukkig, zo ook stadsdeelbestuurder Gerrit de Jager, die het huis had mogelijk gemaakt en wist dat bij met de komende verkiezingen in aantocht, maart 2022, niet op zijn post zou wederkeren.

Tori Oso werd alleen gelaten en dus werden de gele hesjes niet omgegord, werd er niemand aangesteld die de boel in het oog hield en hadden de mannen onder leiding van eerste voorzitter Rinaldo Order c.s., ofwel het bestuur, vrij spel. Ze maakten er een kroeg van zoals in de jaren ‘80 eerder gebeurde met Faya Lobi, opgezet als een poort naar werk, en De Bolletrie in het CEC-gebouw, evenzo mede bedoeld om de Suri-man vooruit te helpen. Zeker bij Faya Lobi hoorden kaarten en gokken daar ook bij, zoals ook een tijdlang bij No Limit, toen dat nog een buurthuis was, en de sportruimte van Theo Islam onder de parkeergarage van Gliphoeve.

Het verkeerde gebruik van sociale ruimten heeft in de Bijlmer kortom een lange geschiedenis, te beginnen rond 1970 bij het Caraïbisch Centrum waar teveel mannen op een loonlijst terecht kwamen zonder dat ze een officiële functie hadden, waardoor de club failliet ging. Zijn opvolger – de stichting Interim Beheer cq Beheersraad – zette dat beleid door tot ook zij door de gemeente werd opgeheven. En toen kregen we De Bolletrie en bijvoorbeeld Kwakoe.